NOVEL FROM MILENA ODA: NENNEN SIE MICH DIENER.
To όνομά μου είναι Υπηρέτης
(Απόσπασμα μυθιστορήματος)
Το όνομα μου είναι Υπηρέτης.
Ζητώ με σεβασμό να με ονομαζέτε Υπηρέτη, είμαι και ονομάζομαι Υπηρέτης. Ένα άνθρωπος δεν πρέπει να έχει όνομα και επώνυμο, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι. Το όνομά μου είναι Υπηρέτης. "Ποιο είναι το όνομα, το επώνυμο σας;" Με ρωτούν κουτά, γυρίζω από την άλλη πλευρά και δεν θέλω να ακούσω. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να το καταλαβαίνουν; Πώς αλλιώς μπορούν να αποδείξουν οι υπηρέτες την ύπαρξή τους; Αναρωτιώνται, γυρίζουν το κεφάλι τους, με κοιτάζουν και δεν θέλουν να το καταλάβουν. " Δεν μπορώ να σας βοηθήσω Κύριε με καμια απάντηση. " Με ρωτάνε ξανά για να προκαλέσουν ανησυχία στον υπηρέτη: " Το όνομά σας είναι Υπηρένης Υπηρέτης;" Οχι, το όνομά μου είναι Υπηρέτης. Σε ερωτήσεις όπως "Γιατί ονομάζεστε Υπηρέτης;" Δεν έχω καμία εξήγηση. Με πληγώνει, όταν ακούω λέξεις όπως "λυπητερό" ή "αξιολύπητο" και να εννοούν την αποστολή μου. Δεν βλέπετε τον υπηρέτη; Δεν αντιλαμβάνεστε την υπέροχη στολή μου; Οι άνθρωποι χρειάζονται ένα πρότυπο, και όταν δεν το έχουν σκοτεινιάζει ο κόσμος γύρω τους. Ο Υπηρέτης δεν είναι ούτε όνομα ούτε επώνυμο, θα μπορούσα κάλλιστα να ονομάζομαι Λακές, Μπάτλερ, ή Δεξί χέρι. Θα μπορούσα επίσης να ονομάζομαι Βοηθός, Εργάτης, Υπάλληλος ή Δημόσιος Υπάλληλος, αλλά καμιά άλλη λέξη δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα μου έτοιμο να εξυπηρετήσει ως υπηρέτης όπως ο Υπηρέτης. Ήμουν πάντα η ήσυχη μουσική υπόκρουση στην δυνατή κύρια μελωδία: ως πωλητής καστάνων, διανομέας εφημερίδων, επιμελητής στο Μουσείο Όπλων, μεταφορέας βαλιτσών, θυρωρός. Ξεκίνησα σαν Υπηρέτης, θέλω επίσης έτσι να τερματίσω.
Η υποβολή και η δουλικότητα με δεσμέυουν μέσω της έλξης που ασκούν η αυτοσυγκράτηση και ο αλτρουισμός. Έχω μια εξαρτώμενη συνείδηση (μια δουλική συνείδηση), έτσι ώστε να μην θέλω και να μην μπορώ να βιώσω την ελευθερία. Οποιαδήποτε ελεύθερη συνείδηση είναι ανυπόφορη για μένα. Αποφεύγω το Ελεύθερο και κάθε ελεύθερη στιγμή. Με πιάνει πανικός όταν δεν ξέρω τι να κάνω. Μπορώ να κάνω μόνο αυτό που μου έχει οριστεί. Θέλω να απαλλαγώ από το βάρος του Ιδίου, του ελεύθερου Εαυτού. Δένω οικειοθελώς το σχοινί. Θέλω βράδυ πρωί, να είμαι διαθέσιμος σαν ένα αντικείμενο για τον Κύριό μου, γιατί ο Κύριος αποτυγχάνει στα καθημερινά πράγματα που μόνο ο Υπηρέτης του μπορεί και θέλει να διεκπεραιώσει. Ο Υπηρέτης είναι αέρας. Ο αέρας του Κυρίου του, που χρειάζεται για να αναπνεύσει. Μόνο ένας καλός Κύριος ξέρει πώς να φερθεί στον υπηρέτη: Αν σας αρέσει ο σεβασμός του υπηρέτης σας, πρέπει να τον αφήσετε να αισθανθεί την υπεροχή σας, και δεν πρέπει ποτέ να τον απελευθερώσετε από την περιοχή της θέλησης σας. Φοράω πάντα τη στολή (εκτός από κατά τη διάρκεια της πρωινής και βραδυνής υγιεινής μου), έτσι κανείς δεν έχει λόγο να με αποκαλέσει Leonard, υποδηλώνω. Μου επιτρέπω πάντα μια μεγάλη παύση αναπνοής όταν ακούω το όνομα "Leonard", ή πρέπει να το πω εγώ. Με ονομάζω εσκεμμένα Leonard, θέλω να αφήσω μέσα μου μια βαθιά, μεγάλη ουλή. Κάτι πρέπει να αφήσω εκεί, αν δεν είναι εκεί ενα πρόσωπο που θα ήθελα ... έτσι μιλώ επίσης περιφρονητικά για μένα. Ωστόσο, δεν είμαι για κανέναν πλέον Leonard. Ειδικά όταν στέκομαι μπροστά από κάποιον με την στολή μου. Στέκομαι μπροστά του με τη στολή, και τον αποκαλώ "Κύριε μου"! Ξέρει ακριβώς τι σημαίνει (για μένα) να στέκομαι με την στολή σε μια υπάκοη υπηρετική στάση μπροστά από κάποιον.
Είμαι ένα πραγματικός εκπρόσωπος των παλαιών αξιών ενός παροδοσιακού υπηρέτη. Ενσαρκώνω την επιτομή του πιο ευγενικού υπηρέτη αριστοκρατικής υπηρετικότητας σε αυτόν τον αιώνα. Το διεισδυτικό βλέμμα των απομακρυσμένων το ένα από το άλλο ματιών μου, αποκαλύπτει την έμφυτη υποβολή. "Σε όλη αυτή την δουλικότητα σας, υπάρχει μια βέβαιη ακεραίοτητα μέσα στο θαραλλέο αλλήθωρο βλέμμα σου. "κάνει η μητρική παρουσία διασκεδαστικά σε μένα. Τα μάτια μου είναι υγρά και λίγο πιο πάνω από ότι πρέπει. Μια ελαφριάς μορφής υδροκεφαλία με ένα ευρύ, αλλά αρκετά καλά διαμορφωμένο μέτωπο και πεταχτά αυτιά. Η μητέρα με αποκαλούσε: ο μπαμπουίνος μου. Έχω μεγάλα αυτιά - μια σαφής ένδειξη των συγγενών διαταραχών ανάπτυξης. Τα φτωχά σε χρωστικές ουσίες μαλλιά μου επίσης επισημάνουν μια σοβαρή εκφύλιση. Άσχημα από τη φύση, σαν μια γελοιογραφία, έτσι και αυτά. Όταν μιλώ, μπορεί κάποιος να δει μια σχισμή ανάμεσα στα δύο επάνω μπροστινά δόντια. Όταν πρέπει δε να μιλήσω, σκέφτομαι αυτό το αποκρουστικό κενό, θα προτιμούσα πραγματικά να μπορούσα να εκφραστώ μόνο στη νοηματική γλώσσα. Τραυλίζω, ακόμη και αν είναι να πω καλή μέρα και αντίο. Για να πω λέξεις όπως καλή μέρα ή καλό βράδυ γρήγορα, είναι ένα πρόβλημα. Δεν θέλω κανέναν (εκτός από τον Κύριό μου) να ευχηθώ καλή μέρα ή καλησπέρα. Ανήκει στην υπηρεσία του υπηρέτη, να ανταλλάσσει λόγια μόνο με τον Κύριό του και μόνο αυτόν να χαιρετά. Κάθε προσπάθεια να μιλήσω, έχει μια τρομερά καταστροφική συνέπεια για μένα. Το τραύλισμά, μου δημιουργεί ένα παράξενο, ηθελημένο φρενάρισμα σε κάθε επικοινωνία. Θέλω σκόπιμα να κρατάω απόστασή από εκείνους που δεν τους ενδιαφέρω σαν υπηρέτης. Αγαπώ την υπηρεσία στην εν λόγω κοινωνία, στην οποία μπορώ να είμαι υπάκουα χρήσιμος. Εξυπηρετώ την ψυχή μου, ώστε να καταστεί δυνατή η ύπαρξή μου ως υπηρέτης.Το πρωί κοιτάζω με το ένα μάτι στο μικρό καθρέφτη για να δω κατά τη διάρκεια του ξυρίσματος το πηγούνι και τα μάγουλα μου. Ο Leonard δεν κοιτάζει ποτέ στον μεγάλο καθρέφτη, όταν είναι γυμνός. Μόνο τότε ο γυμνός άνθρωπος ονομάζεται Leonard. Πόσο έτοιμος για τη ζωή είναι αυτός ο Leonard. Του Leonard τον εκφυλίσμένο ανδρισμό τον απεχθάνομαι! Ένας άσχημος άνθρωπος. Θα με κατέκλυζε μια φοβερή απόσπαση προσοχής, αν έπρεπε να με δω χωρίς στολή. Απεχθάνομαι την εκ γενετής ασυμμετρία του σώματός μου, εδώ και δέκα χρόνια δεν έχω δει το παραμορφωμένο σχήμα μου σε όλη του τη γύμνια στον καθρέφτη ... Θα ήταν ένα συναίσθημα πόνου και αμηχανίας, που διαμέσου του βλέμματος θα έπρεπε να υποφέρω το τερατώδη παραμορφωμένο σώμα μου. Αν με έβλεπα γυμνό, θα με χτυπούσα, θα με παραμόρφωνα και θα με μισούσα. Του Leonard το γυμνό, άσχημο σωμα είναι ένα μίγμα γελοιότητας και σκληρότητας, η φύση γελούσε μαζί του όταν τον δημιουργούσε. Πόσο διαβολεμένα όμοιος είναι με έναν σακάτη σε καθε λεπτομέρεια με μια δική του ιδιαίτερη τραυματισμένη, παραμορφωμένη εμφάνιση. Πόσο αηδιαστικό δηλαδή να είσαι τέτοιος άνθρωπος! Είμαι το ανάλογο αντίγραφο. Ένας άθλιος σκύλος! Αυτός ο υποβαθμισμένος γυμνός Leonard γαυγίζει αβοήθητος για την αλυσίδα.
Φοράω την κομψότερη στολή και βάζω τα ξεχωριστά άσπρα μεταξένια γάντια και η άχρωμη ύπαρξη του Leonard μετατρέπεται σε έναν κομψό, καλόγουστο υπηρέτη. Μετά στέκομαι πολύ ώρα μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη και θαυμάζω την έλκυστικοτητα του όμορφου υπηρέτη. Τι ικανοποίηση, κραυγές χαράς ενός σκύλου. Ένα όμορφο βίωμα, ένα είδος ευτυχίας, είναι οι στιγμές αυτές κάθε πρωί, που με βλέπω στον καθρέφτη με την γοητευτική στολή. Έτσι αρχίζω με θάρρος και αποφασιστικότητα τηνυπηρεσία.
Και στο "Γιατί φοράτε στολή και εκτός της υπηρεσίας σας;" δεν απαντώ. Σιωπώ σύμφωνα με τον Κανόνα 8. Εγώ, ο Υπηρέτης φορώ μέρα και νύχτα τη στολή, είναι το δέρμα μου, το εγώ μου. Η στολή μου επιτρέπει να με ονομάζω "εγώ". Το καθεστώς μιας ευγενούς μεγαλοσύνης. Για μένα είναι η υψηλότερη τιμή, να φοράω πάντα τη στολή ή να τη χρησιμοποιώ για να υπηρετώ τον Κύριο μου. Αυτός είναι ο πιο σημαντικός κανόνας, κανόνας νούμερο 1, αυτός που είναι ο πρώτος από όλους τους κανόνες της υπηρεσίας μου. (.....)
TRANSLATION FROM GERMAN INTO GREEK: Betty Athanasiadou
